این موضوع از مسائل مهم در مشاوره و آموزش خانواده است و معمولاً لازم است به جای نگاه تک‌علتی، مجموعه‌ای از عوامل فردی، خانوادگی، آموزشی و اجتماعی در نظر گرفته شود. شناخت زمینه، سن و شرایط زندگی به ما کمک می‌کند بین یک واکنش طبیعی و مشکلی که نیاز به مداخله تخصصی دارد تفاوت بگذاریم. انتخاب رشته نباید فقط بر اساس نمره یا نظر اطرافیان انجام شود. علاقه، توانایی، ارزش‌ها، ویژگی‌های فردی، شرایط آموزشی و شناخت مسیرهای شغلی باید کنار هم بررسی شوند. والدین گاهی آرزوهای خود را با آینده فرزند یکی می‌دانند؛ در حالی که رشته مطلوب خانواده ممکن است با علایق نوجوان هماهنگ نباشد. نقش والد فراهم کردن اطلاعات و کمک به بررسی گزینه‌هاست. نوجوان باید تفاوت علاقه لحظه‌ای و علاقه پایدار را بررسی کند و درباره فعالیت‌هایی که در طول زمان دنبال کرده فکر کند. آزمون‌های روان‌شناختی می‌توانند اطلاعات مفیدی بدهند، اما هیچ آزمونی نباید به تنهایی سرنوشت فرد را تعیین کند. تصمیم مناسب معمولاً تصمیمی است که نوجوان در آن مشارکت داشته و از تجربه خانواده و متخصص استفاده کرده باشد